Son düdük: 670 maç… Ve sonsuzluk… “Camp Nou”da…
Sekiz yıl önce “Camp Nou” durdu. Barcelona için 670 maç oynayan Andres Iniesta, gözyaşları içinde sahadan ayrıldı… Ama aslında ayrılmadı. O, tek başına orada kaldı; tribünlerin alkışlarını emdi… Bu alkışlar onun için bir “ev” gibiydi. Bu sadece bir veda maçı değildi… Bu, bir dönemin sonundu…
Rakamlar her şeyi anlatıyor: 670 maç, 57 gol, onlarca kupa… Ve 2010 Johannesburg Kupası’ndaki o zafer… Ama bu sadece sayısal veriler değil… Bunun ardında daha önemli şeyler var… Futbol zekası, tam bir alçakgönüllülük… Ve modern sporlarda nadiren rastlanan bir bağlılık… O gece Katalanlar, sadece bir şampiyonu değil, futbolu bir sanat haline getiren bir insanı alkışladılar…
Iniesta, Japonya’da kariyerine devam etti… Ama boş “Camp Nou”un önünde yer alan silueti, sonsuza dek tarihe geçti… Hızlı transferlerin ve ticarileşmenin olduğu bu dönemde, böyle anlar en önemli şeyleri hatırlatıyor… Oyun sadece taktikler ve bütçeler değildir… Bu duygulardır… Bu anılardır… Bu sevgi, son düdükle bitmez…