Buz, bu başarıyı hatırlar: 22 Haziran… Sporun başını eğdiği gündür.

Buz, bu kahramanlığı hatırlar: 22 Haziran… O gün, sporun başını eğdiği gündür. Hakemler için bu tarih farklı bir anlam taşır. Burada “geçerli” maçlar olmaz; sadece anıları hatırlatır. Tribünler sessizleşir, düdüler susar ve oyuncular, alışık oldukları davranışları yerine, takım için fedakarlık yapacak şekilde sahaya çıkarlar. Hakemlik, sabır, taktik düşünme ve takım için fedakarlık yapma yeteneğini geliştirir. Ama 1941 yılındaki bu kahramanlık, sporun metaforlarıyla ifade edilemez. Bu, nefes alma, antrenman yapma ve geleceği inşa etme hakkımız için ödenen bir bedeldi. Her bir maçı, her bir başarısızlığı, barış içinde buzun üzerine geri dönemeyen herkesi hatırlarız. Bugün biz golleri saymıyoruz, taktiği de değerlendirmiyoruz. Sadece sessizliği koruyoruz. Hakemler için o mum hala yanarken, anılar en önemli başarı olarak kalır ve bunları gelecek nesillere aktarmak bizim görevimizdir.